تبلیغات
وطنیم ایران.آنا یوردوم آذربایجـــــــان www.moran.ir - زبان تو تُرکی و زبان من فارسی نیست !
 
آخرین مطالب
 
پیوندهای روزانه
زبان تو تُرکی و زبان من فارسی نیست !
 زبان تو تُرکی و زبان من فارسی نیست !

       

                               زبان تو تُرکی و زبان من فارسی نیست !

                                       مهندس حسن راشدی  18/ 7 /91

                                      

                        http://yurddash.arzublog.com/post-29053.html

امسال که سال اول نظام  دو مرحله ای « ابتدایی ، دبیرستان » بعد از نظام آموزشی سه مرحله ای : «ابتدایی ، راهنمایی ، دبیرستان »است ، در متن کتاب فارسی سال ششم ابتدایی آن شعری از غلامعلی حداد عادل به نام : « ای زبان فارسی » با تعریف و تمجید از زبان فارسی به عنوان زبان مادری گنجانده شده است که نه تنها سازگار با زبان و فرهنگ جامعه کثیرالمله و چند زبانی مردم ساکن ایران نیست بلکه یک نوع تفکر پان فارسیستی و تک زبانی را بر همه دانش آموزان سراسر کشور که شاید بیش از ۷۰% زبان مادری آنان غیر فارسی است   تحمیل و القاء می کند .

بقیه در ادامه مطلب

این شعر نه تنها در متن کتاب درسی استانهای فارس زبان ، که در کتاب درسی همه استانهای غیر فارسی زیان نیز برای تدریس گنجانده شده و توصیه شده است تا دانش آموزان آنرا حفظ هم بکنند !

 بیت اول این شعر با این متن آغاز می شود :  

« ای زبان فارسی ، ای دُرّ دریای دَری               ای تو میراث نیاکان ، ای زبان مادری »  

و بیت سوم آن اینگونه ادامه می یابد :

« کابل و تهران و تبریز و بخارا و خُجند             جمله ، ملک توست تا بلخ و نشابور و هَری »

و در بیت پنجم و آخر چنین آمده است :    

«  فارسی را پاس می داریم  ، زیرا گفته اند          قدر زر ، زرگر شناسد قدر گوهر ، گوهری »‌

تدریس این متن در بین همه دانش آموزان کشور ، چه آنهایی که زبان مادریشان فارسی است و چه آنهایی که زبان مادریشان غیر فارسی است این معنا و مفهوم را تداعی میکند که همه شما دانش آموزان سراسر کشور باید زبان فارسی را زبان مادری خود بدانید و علاوه بر آن ، این تنها حق زبان فارسی است که باید در ایران پاس داشته شود !  

در این ابیات  نه تنها زبان مادری ساکنین شهر تهران که بیش از ۵۰% ساکنین آن را ترکان(۱) تشکیل می دهند و حداقل ۲۰% دیگر ساکنین آن  به زبانهای کردی ، لری ، عربی ، ترکمنی ،  بلوچی و غیره  تکلم می کنند فارسی فرض شده ، حتی زبان مادری مردم شهر تبریز که «مادرشهر آذربایجان» است و زبان مردمش هم ترکی است و یک نفر فارس زبان بومی هم در خاک آن زندگی نمی کند فارسی نشان داده شده است !

آقای غلامعلی حداد عادل هر شعری را که دوست دارد بسراید ، ایشان حتی تبریز را هم می تواند از «جمله ملک» زبان مادری فارسی خویش بنامد ، چرا که کسی اورا نه به جرم پان فارسیست بودن و نه به جرم  تشویش اذهان عمومی محاکمه نخواهد کرد ، او هر چه و هر طور می خواهد مکنونات ذهنی خویش را به زبان شعر در آورد و اسب خودرا به هر سمت و سویی که دوست دارد بتازاند ، ستایش از زبان مادری خویش بکند و کتابش را هم به چاپ برساند ، اما خود وی و یا دیگران حق ندارند این شعر را داخل کتاب ششم ابتدایی بکنند که در همه مدارس ایران و در بین همه دانش آموزان فارس زبان و غیر فارس زبان تدریس می شود .

 

                    پراکندگی ترکان در ایران

 آنها نباید با تفکرات افراطی و ترسیم ایران = فارس  مغز پاک فرزندان آذربایجان و فرزندان دیگر نقاط ایران را که زبان مادری آنها ترکی است با تحمیل این تفکر که زبان مادری شما فارسی است آشفته کنند !
زبان مادری چیزی نیست که با تحمیل زبان مادری دیگران در متون درسی ،بتوان نوباوگان را بیگانه بر زبان مادری خویش کرد ،  نونهالان آذربایحان و فرزندان ترک دیگر نقاط ایران از بدو تولد ، عشق و محبت بی انتهای مادران دلسوز  و عزم و اراده ، زحمت و غیرت پدران خودرا در تک تک کلمات ترکی به گوش جان شنیده اند و  با آن انس گرفته اند .

 هرگز  « آب » ی که در کلاس درس از لابلای ورقهای بی روح کتاب اول ابتدایی با خشم و تهدید و حتی جریمه معلم به او آموخته می شود مزه و خنکای « سو » یی که از دستان پرمهر مادران ، و پدران زحمت کش گرفته و نوش جان کرده اند  را نخواهد داد ، اما او در شرایطی زندگی می کند که چاره ای جز تحصیل به زبان فارسی برای باسواد شدن ندارد ، لذا نباید ذهن این فرزندان را با موضوعاتی که ارتباط منطقی و ملموس با محیط فرهنگی و زبانی او ندارد مغشوش کرد .  طبیعی است زبان فارسی  زبان مادری فارس زبانهای ایران است و ما ترکان هم همه زبانها را ،‌از جمله فارسی را هم که زبان چندین میلیون همکشوری است  محترم می شماریم  اما این زبان ، فقط زبان رسمی و دولتی من آذربایجانی و دیگر ترکان و همه آنهایی که زبان مادریشان غیر فارسی است می باشد .  ما در کشور کثیرالمله و کثیراللسانی به نام ایران زندگی می کنیم  که به همه زبانهای موجود در آن باید به دیده احترام نگریسته شود نه فقط به یک زبان ، و باید حقوق زبانی و فرهنگی همه زبانهای موجود در کشور با توجه به نسبت کثرت جمعیت آنها رعایت گردد . امروز اگر شعر انحصارگرایانه  " زبان فارسی " در کتاب درسی دانش آموزان ۳۰ میلیون ترک و چندین میلیون کرد ، لر ، ترکمن ، عرب و بلوچ گنجانده می شود که آنرا به عنوان زبان مادری تلقی کرده و حفظ کنند ، نه از این بابت است که غیر فارس زبانان ایران به زبان مادری خود بی تفاوتند و به آن اهمیت نمی دهند و یا ۳۰ میلیون ترک ساکن ایران زبان مادری خودرا دوست ندارند و یا نمی خواهند به زبان ترکی خود تحصیل کنند و یا بجای یادگیری متن‌های انساندوستانه و مترقیانه کتاب « دده قورقود »‌  که هزار سال پیش و به ترکی نوشته شده می خواهند اشعار زن ستیزانه فردوسی طوسی چون :

‌ » زن و اژدها هر دو در خاک به   === جهان پاک از این هر دو ناپاک به

زنان را ستایی  …… را ستای  ===  که یک …… به از صد زن پارسای

چو زن زاد دختر دهیدش به گرگ === که نامش ضعیف است و ننگش بزرگ

که را در پس پرده دختر بوَد       ===   اگر تاج دارد بد اختر بوَد (۲) »

و اشعار نژادپرستانه و ضد ترکی وی :

«‌ که ای تُرک بد گوهر دیو زاد  ===   که چون تو سپهبد به گیتی نیاد

 به صد تُرک بیچاره‌ی بدنژاد     ===    که نام پدرشان ندارند یاد

 تن ترک بدزاد بی جان کنم     ===     زخونش دل سنگ مرجان کنم

‌ که آن تُرک بد پیشه و ریمن است === که هم بد نژاد است هم بدتن است

و ابیات ضد عرب حکیم طوس ! :

« ز شیر شتر خوردن و سوسمار  ===  عرب را به جای رسیده است کار

 که تاج کیانی کند آرزو            ===      تفوو بر تو ای چرخ گردو ن تفوو  »‌

را در مدارس بخوانند و بر آن افتخار کنند !  بلکه از این بابت است که  آنهایی که در مسئولیت تدوین برنامه های تحصیلی برای مردم ایران کثیرالمله قرار دارند هنوز از درک عمیق واقعیتهایی که در جهان امروز و حتی در کشورهای همسایه در زمینه شناخت حقوق زبانی و فرهنگی ملل و اقوام ساکن در یک کشور کثیرالمله می گذرد عاجز اند و نمیدانند همه کسانی که در ایران زندگی می کنند و به زبان ترکی ،‌ لری ، ترکمنی ، کردی ،عربی و بلوچی و غیره صحبت می کنند هم ، زبان مادری خودرا دوست دارند و حق زبانی و فرهنگی هم برای خود قائلند .‌ طبیعی است ترکانی که در ایران زندگی می کنند  و اکثریت نسبی و حد اقل ۴۰ %‌ (4) و یا ۳۰ میلیون از جمعیت ۷۵ میلیونی آنرا تشکیل می دهند هر کدامشان به اندازه  آقای حداد عادل و یا هر فارس زبان دیگری  به زبان مادری خویش عشق می ورزند و آنرا از جان و دل دوست دارند و آرزو دارند بجای شعر « زبان فارسی » حداد عادل ، شعر : « تورکون دیلی » استاد شهریار در متون درسی آنان گنجانده شود که میگوید :

تورکون دیلی تک سئوگیلی ایستَکلی دیل اولماز            اؤزگه دیله قاتسان بو اصیل دیل اصیل اولماز  (3)

( زبانی به زیبایی و دوست داشتنی ترکی پیدا نمی شود ، و این زبان اصیل را اگر آغشته با زبان بیگانه کنی اصالتش را از دست می دهد )

ترکان ایران قابلیت زبان خودرا اگر بیشتر ندانند در هیچ زمینه ای کمتر از زبان فارسی نمی دانند و این حق را هم به خود می دهند که از همه امکانات کشور در زمینه تحصیل به زبان ترکی از ابتدایی تا پایان دانشگاه ، برنامه های رادیو – تلویزیون ، مطبوعات و دیگر  رسانه های گروهی ، مثل همکشوریهای فارس زبان برخوردار شوند ، چرا که با توجه به کثرت جمعیت ترکان در ایران این حق زبان ترکی است که به عنوان دومین زبان رسمی کشور و موازی و دوش به دوش زبان فارسی ، در اقصی نقاط ایران علاوه بر تدریس و تحصیل در همه مقاطع تحصیلی و از ابتدایی تا پایان دانشگاه ،در زمینه های هنری سمعی و بصری نیز مثل زبان فارسی توسعه پیدا کند.

طبیعی است بقیه زبانها هم با توجه به نسبت جمعیت خود حق برخورداری از تحصیل تا مقاطع خاص در مناطق و استانهای خود و توسعه و ترقی آنرا دارند ؛ در این صورت است که می توان با اعتقاد به حق برابری و احترام متقابل ، بدور از هر گونه حس برتری طلبی و حاکم و محکوم  و بدون دغدغه در کنار هم زندگی کرد و به این واقعیت رسید که نه زبان مادری ترکان می تواند فارسی باشد و نه زبان مادری فارسها ترکی ! بلکه هر کدام با دوست داشتن زبان خود می توانند درک متقابل احترام به زبان و فرهنگ همکشوری غیر همزبان خودرا هم داشته باشند  و در این شرایط است که شعر مولای رومی  مصداق پیدا میکند که :

 «همدلی از همزبانی بهتر است » و به معنای دیگر :

« بجای تلاش برای تحمیل زبان خود به دیگران به نیت همزبان کردن آنان با زور و فشار و هزینه فراوان،  به همدل کردن آنها بکوشیم بدون دغدغه و هزینه ای !»

…………………………………………………………

  1.  بنا به نوشته روزنامه همشهری در سال ۱۳۷۲
  2. شاهنامه فردوسی ، چاپ کلکتّه  سال ۱۸۲۹ میلادی ، ص ۲۸۲
  3. دیوان ترکی استاد شهریار  «‌تورکون دیلی »
  4. گفته وزیر امور خارجه دکتر علی اکبر صالحی در سفر به ترکیه در آنکارا در زمستان سال ۱۳۹۰ . گرچه آمار غیر رسمی جمعیت ترکان در ایران را بیشتر از این رقم می داند

 



می توانید دیدگاه خود را بنویسید
golamreza matin پنجشنبه 14 فروردین 1393 03:06 ب.ظ
یوردوم یووام .شهرتیم شائنم تبریز .اولمییجک تاریخیم مدنیتیم . اولمییجک قوجا تبریزیم اردبیلیم اورمییم . اولمییجک انام دیلی اولملی دگیل
همکلاسی گرمیلی پنجشنبه 22 اسفند 1392 01:18 ق.ظ
سلام قدیم قارداش و همکلاس
حسن جان من از زمانی که در روزنامه ترکی وارلیق مقاله می نویشتی با قلم رسای شما آشنا شدم واقعا از شما ترک زبان ناسیونالیسم آذری دوست سپاسگزاریم یاشا ساق و سلامت یاشا
بهزاد سه شنبه 17 دی 1392 02:48 ب.ظ
سلام واقعا عالیه لینکتون کردم
پاسخ داد:
سلام
لینک شدید
لینک شماhttp://moran.ir/link
اوغورلار
بهزاد سه شنبه 17 دی 1392 02:47 ب.ظ
سلام واقعا عالیه لینکتون کردم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.